Logboek HVZO repetitie

Recorded live, 29 juni 2013

Microfoon set-up en interfaces:

Instrument

Microphone

Interface

FF Mixer channel

Gitaar Peter

Sennheiser e906

Focusrite 1

13

Gitaar Ruud

Shure SM57

Focusrite 2

14

Bas Jos

Via J48 direct-in

Fireface 9

9

Lead vocal

Shure SM58 via PA-mixer

Fireface 3

3

Harmony vocal

Shure SM58 via PA-mixer

Fireface 4

4

Overhead-L

Rode NT55

Fireface 7

7

Overhead-R

Rode NT55

Fireface 8

8

Kick

Shure Beta52

Focusrite 4

16

Snare/bottom

Shure SM57

Focusrite 5

17

Snare/top

Sennheiser e904

Focusrite 6

18

Rack tom

Sennheiser MD421

Focusrite 7

19

Floor tom

Shure SM57

Focusrite 8

20

 

We waren allemaal op tijd, maar eerst moest er gediscussieerd worden of er vandaag überhaupt wel sprake zou zijn van een opname sessie. Nadat alle emoties hierover geventileerd waren kon er om 11:30 worden opgebouwd, en dat duurde ongeveer een uurtje. Veel tijd voor nauwkeurig uitzoeken wat de beste sound ging opleveren was er dus niet, en dus maar voor de gebruikelijke routine gegaan.  Wel goed opgelet dat de beide overhead-mics even ver van de snare af stonden.

 

De vocals via de mixer van de Muziekvereniging Overschie naar een line-out gemixt, en deze ingevoerd op 3-4 balanced-ingangen van de FireFace. Een uitstekende suggestie van Ruud, want de enige andere manier was de zang via twee mics opnemen (1 voor de PA, 1 voor de opname), maar dat werkt eigenlijk niet fijn. De basversterker van Jos had de geest gegeven, daarom voerde Jos zijn bas ook in via deze mixer om via de PA toch nog wat van zijn bas te kunnen horen. Dit signaal is dus ook op 3-4 binnengekomen helaas.  Ruud z’n gitaar toch met de SM57 voor zijn bakkie gedaan (ipv SM58) omdat Thomas te bokkig was geweest om z’n recording gear (kabels en mics) mee te nemen.

 

Geleerd deze sessie:

Š      Bij het inregelen van de signalen niet proberen vlak onder 0 dB uit te komen. Gaat vrijwel altijd mis omdat er ofwel bij de volgende track, ofwel onverwacht toch ineens veel harder wordt gespeeld (of met hardere transients). Dus beter: eerst naar 0 dB schuiven en dan ~10-20% omlaag draaien. In de digitale wereld levert dat zeer handelbare tracks op.

Š      De gitaren gaan niet gauw te hard met een mic voor het bakkie. Ik duwde het volume pedaal zo nu en dan best diep in, maar nergens lijkt het te gaan clippen.

Š      De kick-mic Beta52 niet echt in de ketel geplaatst, maar klein beetje voor / half in het gat van het drumvel. Wel op de beater gericht; hopelijk krijgen we zo zonder een kick/out mic toch een redelijke attack van de kick. De snare bottom is wederom een goede toevoeging, en de MD421 op de toms blijft ook fantastisch.

Š      Verder ook boven verwachting: de klank van de 12-snarige Danelectro over het Fender Super Champ bakkie: geweldig! Byrds! Roger McGuinn!

Š      Het idee vandaag was: oefenen van een song tot iedereen ‘m doorheeft, en dan tracken. Dit leverde de volgende set op:

 

1.     Please Please Me

a.     Take #1: 13:24 – 13:26 (2:09; zonder bas – verkeerde input geselecteerd bij het omschakelen op de ‘out’ van de J48 di-box). Aarzelende opening, onzekere vocals, foute harmony 2e couplet, goede eerste break naar middelste acht, tweede break onzeker, mooi coda.

b.     Take #2: 13:28 – 13:31 (2:09; idem zonder bas). Aarzelende opening, harmony vocal niet gelijk met lead, drumwerk prima, coda oneven.

c.      Take #3: 13:56 – 13:59 (3:15; eigenlijk 3 takes: 3a – valse start; 3b – afgebroken; 3c – compleet). Duidelijk ‘best take’, alleen de harmony vocal 2e couplet niet synchroon, en eerste break naar brug wat onzeker.

2.     You Can’t Do That

a.     Take #4: 14:09 – 14:12 (3:46)

b.     Take #5: 14:14 – 14:17 (3:09) Geselecteerd als ‘best take’, omgenoemd tot ‘take 2’. Goede uitvoering, vrijwel foutloos, behalve wat tekstuele haperingen in de lead vocal.

c.      Take #6: 14:21 – 14:24 (2:52)

3.     Cocaine

a.     Take #7: 14:57 – 15:00 (2:25)

b.     Take #8: 15:01 – 15:04 (2:28) !

4.     Things We Said Today

a.     Take #9: 15:58 – 16:01 (3:10; eigenlijk 2 takes: 9a – valse start; 9b – compleet, maar Ruud kon de chorus schakelaar niet vinden)

b.     Take #10: 16:09 (afgebroken)

c.      Take #11: 16:10 – 16:13 (3:02) !

5.     Ticket To Ride

a.     Take #12: 16:20 – 16:23 (3:26)

b.     Take #13: 16:26 (afgebroken)

c.      Take #14: 16:28 – 16:31 (3:31)

6.     No Reply

a.     Take #15: 16:49 – 16:51 (2:08)

b.     Take #16: 16:54 – 16:56 (2:25)

7.     Jumping Jack Flash

a.     Take #17: 17:06  17:09 (2:35)

8.     Something

a.     Take #18: 17:31 – 17:35 (3:28)

b.     Take #19: 17:39 – 17:43 (3:27)

9.     She’s A Woman (geen opnames)

 

Op “Ticket”, “No Reply”, en “Jumping Jack Flash” is de achtergrond zang harder dan de lead zang. De ‘bleed’ van de basgitaar is er wel uit op “Things We Said Today”, “No Reply” en “Ticket”, maar komt er weer in op “Jumping Jack Flash”  en “Something”. Jos kon dus de verleiding niet weerstaan om zo nu en dan de vocals en bas “een beetje bij te regelen” op de mixer, maar zonder dat even aan mij te melden. Leuk voor het ‘live’ geluid, maar het is ook allemaal netjes getracked door de Mac, wat de mix-mogelijkheden nogal beperkt. Prima vocal-takes overigens via die SM58 mics, vrijwel nergens vervormd. Snare-drum zit er prachtig in met de beide mics, en de bas op de direct-in via de Radial J48 klinkt fantastisch. De gitaren zijn hier en daar wat onevenwichtig, ivm afstellen bakkies, maar dat is met enig balanceren goed op te vangen.

Mixing notes:

 

Please Please Me:

Š      30 juni 2013. Thomas heeft het maar moeilijk in dit nummer: drummen (met ingewikkelde fills en breaks) en zingen (harmony op refreinen en coupletten) tegelijk. Als gevolg krijgt zijn kick wat minder aandacht, en die klinkt dus niet erg overtuigend op enkele uitschieters na. Het is meer ‘aaien’ dan ‘kicken’ wat hier gebeurt. Is met compressie vrijwel niet te corrigeren of het wordt heel bonkig.

Š      3 juli 2013 (21:30 – 22:30). Balancing. Verder gegaan met take #3b. Ik kwam er nu achter dat alle kanalen nog een send hadden naar submix1, die op zijn beurt weer naar StereoOut stuurde. Nu snap ik waarom ik de mix maar niet onder de 0 dB kreeg: alles kwam 2x binnen! Nu lukte het dus beter met de kick. Eerst beetje EQ: omdat alle actie onder de 200 Hz lijkt te zitten een shelving van -5 dB vanaf 2 kHz, en een lichte piek op 70 Hz. Hierachter een compressor. Vervolgens alle drumkanalen naar een bus “Drums” gestuurd, en hier overheen weer een compressor. Dan wordt het drumgeluid ineens een stuk compacter! Behalve op het eerste breekje in de opmaat naar de middelste acht, dat blijft een beetje aarzelend klinken, de tweede breek is daarentegen krachtig en zeker. Verder de floor- en rack-toms ietsje meer volume gegeven tov de rest, want die komen toch niet zo vaak voor in de track. Verder nog geen EQ, de MD421 heeft het prima gedaan zo! High pass filters op de overheads vanaf 100 Hz (L) en 200 Hz (R).
Gitaren alleen een high-pass filter gegeven vanaf 110 Hz (Peter) en 150 Hz (Ruud), de bakkies waren verder naar smaak afgeregeld, dus alleen in het laag wat ruimte maken voor de bas van Jos en de basskick. Basgitaar wat compressie opgezet om het volume wat meer in evenwicht te brengen, en wat EQ complementair aan kick.

Š      4 juli 2013 (22:00-23:00). Nog wat volume-automatisering toegevoegd op de gitaren en de toms. Ook leek me compressie op de vocals toch wel beter. De monomix klinkt prima op de Avantone, daar komen de vocalen echter wel duidelijker door dan op de stereomix, vermoedelijk omdat de 3-4 output ook al bijna mono is en je dus eigenlijk twee kanalen hebt die vrijwel identiek in het midden zitten. In ieder geval geen fase-problemen. Daarna snelle quick-and-dirty mastering met presetFinal Rock Master” en we hadden een mp3 voor de website!

 

You Can’t Do That

Š      6 juli 2013 (16:00 – 17:15). Balancing. Alle kanalen weer een negatieve gain varierend van -2 tot -10 dB. Drums en vocals naar eigen bus. Op de bus compressie en dan krijg je hele compacte drums! Shelving EQ vanaf 6 kHz (-3 dB) en hoog-af vanaf 17 kHz (12dB/oct) om het sissen van de bekkens te controleren.  Kick nu minder lastig erin te krijgen. Compressie erop, een lichte boost op 88 Hz, en dip op 180 Hz, de bas van Jos precies en het tegenovergestelde EQ. Gaat lekker heavy klinken! Vocals laag-af vanaf 170 Hz, en op de bus ook nog een -2 dB EQ met laag af en klein beetje boost rond 1.2 kHz. Stem van Thomas gaat daardoor wat dunner klinken maar in de mix is dat nog acceptabel. De bas is dan niet verdwenen op de vocal-bus, maar in de mix doet het niet veel meer. Gitaren niks mee gedaan behalve high pass vanaf 50 Hz en de gitaar van Peter 2 dB boost op 1860 Hz (Q=0.71).

Š      7 juli 2013 (0:00 – 01:00). Gekeken of de tracks nog iets gesynchroniseerd konden worden en een paar kleine dingetjes uit linker gitaarpartij van Peter en de bas van Jos gehaald. Werkt prachtig, dat opknippen, schuiven, en faden. Je hoort er niks van. Gitaar sloeg telkens iets te vroeg aan in “oooh, you can’t do that!” waardoor het beetje rommelig klonk, en er waren twee foutjes van Jos, een basnootje teveel ergens (knip!) en een nootje uit de maat (schuif!). Tenslotte de drie afslagen van bas en gitaar netjes met de kick gesynchroniseerd.
(12:00 – 13:00). Automatisering van enkele faders en effecten, en nog wat balancing. Gitaar van Ruud +1 dB in de solo en ook wat meer naar het midden geschoven; ook de reverb en delay erin geschoven in de solo. Vocals komen weer veel harder door in de monomix tov de gitaren. Geen idee waarom maar ik laat het maar zo.

Š      (15:00 – 15:30). Mastering en bouncing. Ook weer simple gehouden met Final Master Rock, en gain van +7 dB in de adaptive limiter.

 

Cocaine

Š      9 juli 2013 (22:00-23:30). Tracks geēmporteerd en eerste balancing zodat de drums, bas en gitaren onder de 0 dB blijven op de master bus. Valt me op dat Jos een beetje knullig bas speelt. Hij had de noten meer sustain moeten geven. Compressors op de bas, de kick, de gitaren, en drums-totaal bus. Klein beetje knip-schuiven aan Ruud’s gitaar. Jos zat telkens iets te laat op “She don’t lie, ...” dus dat ook gecorrigeerd (alleen de laatste keer niet!).

Š      10 juli (22:00-23:00). Werk van gisteren controleren over de VXT4. Klinkt al vrij goed. Kick klein beetje EQ (2 dB boost 80 Hz, 2 dB cut 225 Hz, 2 dB boost 1200 Hz), complemetair aan de bas. Gitaren alleen een high-pass filter vanaf 120 Hz. Gezocht naar een iets dikkere sound voor de racktom, maar dat lukte niet zo snel. Nu bij -3 dB op 70 Hz, +5.5 dB op 134 Hz, -3.5 dB op 475 Hz gelaten, en de standaard laag-af en hoog-af. Wellicht twee maal door compressor, maar ik laat het maar zo. Automatisering van de reverb op de solo-gitaar en dat was het. Avantone was het er ook mee eens.

Š      13 juli (21:00 – 22:00). Mastering. Alles weer goed beluisterd en hier en daar nog een beetje schuiven aan de faders. De snare kwam nog vrij scherp door (toch een lichte EQ-cut rond 4 kHz op de onderste mic gezet), en het hele drumgeluid iets naar achteren geplaatst, evenals de gitaren. Nu komt de zang toch iets beter op de voorgrond. Mastering weer met de Final Rock Master, maar de channel EQ eruit gehaald, daardoor werd het toch wat te dun en scherp. Wel in de multipressor iets meer compressie op het >4.4 kHz gebied.

 

Things We Said Today

 

Ticket to Ride

Š      Zondag 14 juli 2013 (15:30-17:45). Balancing. Tracks geēmporteerd in apart project. Take 2 weer de voorkeur. Floortom track kan eruit, Thomas slaat er niet op. Jammer want daar hadden we de hihat mee kunnen opnemen! Valt me nu weer op dat de snare-mics vermoedelijk omgedraaid zijn bij het aansluiten. De ‘top’-mic klinkt echt alsof hij op de snares onder stond gericht en andersom. Dus ‘snare/btm’ is denk ik toch snare/top! Kun je EQ-en tot je een ons weegt maar dat hoog gaat er niet uit op de verkeerde track!
Ook hier weer lang zitten zoeken naar een EQ voor de toms, maar uiteindelijk is compressie toch de beste manier om ze goed in de mix te krijgen. Wel een kleine boost 4 dB op 136 Hz en een dip van 4 dB rond 350 Hz. Ook het hoog afgeroomd ivm de overspraak van de bekkens. Wat me opvalt is dat compressie ratio heel bepalend is voor hoe de toms doorkomen. Nu de “FET Live Drums” preset gebruikt, en dan de ratio naar 5:1 of 5.5:1, threshold een beetje naar beneden (-16 dB) en knallen maar! Elke instelling lijkt dit te beēnvloeden, wanneer de attack te snel is (3 ms) dan verlies je ook veel toms, op 7 ms knalt het.
Verder veel zitten knipschuiven aan de bas van Jos, die heel vaak op de “je-drie” iets te vroeg zat t.o.v. de kick en dat gaat heel gauw rommelig klinken. Vrijwel helemaal kunnen opschonen.

Š      Donderdag 18 juli 2013 (21:00 – 23:00). Recording lead vocal. Mijn SPL Channel One is zojuist gearriveerd, dus… uitproberen! Ik had toch al het idee de leadzang over te doen i.v.m. rare balans met de harmony vocal op de live takes. Na aansluiting van e.e.a. de SM58 direct ingeplugd, en afgeregeld op de meters van de SPL. Slechts één take (22:33), om de spontaniteit nog wat vast te houden. Klinkt prima, levert heel bruikbaar signaal, zonder enige achtergrond ruis. Erg handig is dat je een submix naar de SPL kunt sturen en dan je vocal en submix op de SPL kunt mixen tot een gewenste feedback. En geen latency meer!
Daarna multing van de harmony vocal track, met alleen de Thomas stukken. Daar zit mijn stem natuurlijk ook nog doorheen maar toch klinkt dat veel overtuigender. De oorspronkelijke lead vocal track er helemaal uitgehaald. Ook gelijk wat balancing gedaan natuurlijk, ik heb nu alleen nog wat clipping zodra ik Ruud’s gitaar toevoeg, maar daar zit nog geen compressie op, dus dat kan kloppen. Misschien ook de gitaren naar een aparte bus sturen?

Š      Vrijdag 26 juli 2013 (11:30 – 18:30). Recording lead vocal. Dit keer wat serieuzer om de Channel One weer verder te exploreren. Nu de Superlux er op aangesloten, de Channel One zou toch meer uit deze mic moeten halen. Met compressie, de-esser in actie. Eerst een paar takes voor uitproberen levels:

Take

Mic gain

Make-up gain

Output gain

Resultaat

#1

16

9 (compressor: -5)

3

Goed nivo, maar kan hoger. Zit wel goed in de mix!

#2

19

9 (compressor: -5)

3

Ook prima, vergelijkbaar met #1, niet merkbaar harder

#3

22

11 (compressor: -7.5)

3.5

Duidelijk harder! Ook al in de directe feedback. Komt nu al perfect door in de mix. Kan denk ik nog iets verder verfijnd worden, maar ik laat het hier nu even bij.

Š      Met laatste instelling take #4 complete doorloop gedaan (12:33). Dit is een sterke, maar besluit toch nog een take #5 te doen (na de lunch; 13:39) vanwege de foute starts van de coupletten (“I think I’m gonna be sad” begint met een kwint (e>a) en moet weer eindigen op die ‘e’, blijkt lastig voor mij). Gaat in take #5 ook niet geweldig, dus besloten dat hier en daar met punch-ins op te lossen (takes #6-11). Dus compen met take #4 als basis.

Š      (15:00 – 18:30). Balancing, automating, en tweaken tot het naar m’n zin is! Lang gezocht naar de beste size reverb voor op de snare. Toen bedacht ik dat het leuk zou zijn de laatste beat telkens wat meer reverb erop te hebben, dus dat geautomatiseerd. Eerst veel te veel, later teruggeschroefd, nu eigenlijk alleen nog als de zang afwezig is. Volgens Mike Senior hoef je niet alles te horen om toch eefect te hebben in de mix. Lead zang ook wat meer naar achter in de mix, en hier en daar geaccentueerd (riding the faders!). Bas gaf hier en daar problemen, met vreemde pieken, niet zichtbaar, maar wel clippen. Ook met automatisering opgelost, hoor je niks van en je bent van het probleem af. De 12-snarige ook hier en daar geaccentueerd, ten eerste in de opening +2 dB, daarna terug naar af. Ook in de refreinen de arpeggio’s iets naar voren (+1 dB); Ruud’s gitaarloopje wat meer in balans gebracht (-2 dB), ook in het coda (-3 dB). Ruud drukt daar een pedaal in waardoor zijn gitaar ineens drie keer zo hard klinkt, live is dat leuk, maar niet in de studio. Toen apart naar de drums + bas geluisterd, waar was m’n kick? Nauwelijks attack, dus gain reductie in de compressor, balans weer opnieuw afregelen, en nu heb ik wel kick! Zo werd het etenstijd, en nog waren er dingen te doen. De gitaar van Ruud kan wel wat knip/schuiven gebruiken, maar dat is nou eenmaal Ruud’s stijl dus dat laat ik maar zo.

Š      27 juli 2013 (11:00 – 12:00). Nu we toch veel van Mike Senior’s trukendoos aan het gebruiken zijn moeten we ook voor perfect gaan! Goed, voor hem moet dat als je commercieel wilt concurreren; dat willen de HVZO niet, maar we willen wel een mooie track! Dus toch Ruud’s gitaar gesynchroniseerd op een aantal plaatsen met knippen en schuiven. Ook weer enkele van de automatiseringen van gisteren een beetje aangepast, je schiet gauw te ver door. Verder bleken de gitaren nog 2x keer naar mijn mono-send te gaan, vandaar dat ze erdoorheen knerpten! Had ik als gevolg te ver teruggedraaid, dus weer levels aanpassen.
(15:00 – 16:00). Mastering. Final Rock Master Wide gebruikt, maar hierin de ‘direction mixer’ vervangen door ‘stereo spread’ plug-in. Volgens Senior is het zeer gebruikelijk in het eindmix-stadium het stereo-beeld te ‘spreiden’; had ik al es eerder gebruikt op A Day In The Life. Het effect moet heel subtiel blijven, want ben al heel blij met de mix, maar bij het aan/uit klikken merk je al gauw dat je niet meer zonder wilt! Nu gebruik gemaakt van ‘medium LF & HF spread’, 11e orde, en dan kun je nog schuiven aan frequentiebereik waarover gespreid gaat worden en % van elke bandbreedte. Wat je geluidstechnisch hier precies doet snap ik niet, maar het effect is dat de vocalen veel meer up-front komen te zitten in de mix, waarbij de harmony en lead op de een of andere manier ook meer ‘los’ van elkaar komen (de harmony staat 5% rechts gepand, wat je in de kale mix eigenlijk niet hoort). Verder vullen de drums het geheel prachtig op, Thomas is zichzelf duidelijk overstegen in zijn bijdrage hier. Grappig is nog wel dat in mono het aan of uitzetten ervan geen effect heeft, zoals het hoort! Volgens de handleiding werkt het als volgt: “The Stereo Spread plug-in extends the stereo base by distributing a (selectable) number of frequency bands from the middle frequency range to the left and right channels. This is done alternatelymiddle frequencies to the left channel, middle frequencies to the right channel, and so on.” Comprendo, padre?
Is mijn mix nu ‘commercial level’? Mwah, vermoedelijk niet, maar dit is wel de beste mix die ik met de Zinkopeters gemaakt heb, dat staat vast. Met dank aan Mike Senior.

Š      Vrijdag 9 augustus 2013. Zat met Jos te luisteren naar de mix over de hifi installatie; hoorden we toch nog steeds een behoorlijk sterke ‘booming’ van de kick. We zijn er dus nog niet! Hoe dat eruit te krijgen? Eerst maar es kijken of de kick het probleem is.

Š      Zaterdag 10 augustus 2013. Dus eindmixen gemaakt met de master instelling van 27 juli: 1. Zonder kick, met bas; 2. Zonder bas, met kick; 3. Zonder bas, zonder kick. En deze dus ook weer afgespeeld op de hifi. Conclusie: het probleem zit bij de kick hoewel het ook weer niet zo erg is als ik gisteravond dacht.
4. Mix met kick en bas, maar de drums-bus EQ nu een laag-af gegeven (56 Hz, 18 dB/Oct, Q=0.71). Bypassen van deze band geeft geen hoorbaar effect! Volgens Schope EQ-meter brengt dat toch het deel onder de 50 Hz behoorlijk naar beneden, wat er kennelijk nog steeds inzat ondanks de high-pass in de channel-EQ van de kick track (34 Hz, 24 dB/Oct, Q=0.71) na de compressor. Hierin tevens de boost van +2.5 dB op 83 Hz teruggebracht naar +1.5dB op 90 Hz, Q=3.10.
Conclusie: veel beter! De mix is in essentie niet veranderd, maar het ‘boomen’ is grotendeels verdwenen. Viel me nu wel op dat de snare wat crispier zou mogen, maar dat komt denk ik door de cut die ik heb toegepast om de tamboerijn wat naar achteren te dringen (-14 dB op 6500 Hz, Q=3.10). daarom in de snare-bottom channel EQ een boost aangebracht van +4 dB op 3350 Hz (Q=3.1). Dit is de eind-finale-laatste mix!

 

No Reply

Š      19 juli 2013 (22:30-23:30). Tracks importeren in nieuw project en eerste ruwe balans. Nog niet helemaal top, maar aardig begin. Toch voor take 2 gekozen, hoewel er een foutje van Ruud hoorbaar is in de middelste acht. Maar de swing is gewoon beter van deze versie. Wel tamelijk veel dynamiek in de snare, wordt nog pittig. Lead vocal ook weer opnieuw inzingen denk ik, de harmony van Thomas is hier ook weer te dominant.

Š      20 juli 2013 (13:45 – 17:45). Verder met mijn revisionistische activiteiten! Re-recording lead vocal. Ook om mijn Channel One uit te proberen uiteraard. Eerst een take gedaan zoals op “Ticket”, met de SM58, maar nu met de gate aan, en compressie. Signaal is goed, maar lang niet zo hard als de line-in feeds van de live recording. Dus iets meer make-up gain op de compressor, en meer mic-gain, en meer output gain. Bij take #4 (14:06) eindelijk iets wat duidelijk harder klinkt; mic- make-up en output gain staan dan op resp. 36, 11 (bij een compressie van -5) en 4. Daarna de SM58 vervangen door de B2 Pro, en de gains allemaal wat teruggedraaid, want ik vermoedde dat het signaal met deze set-up wat krachtiger zou zijn. Mic, make-up en output nu op resp. 27, 9, 2. Take #5 (14:38) heeft iets lager signaal dan take #4! Take #6 (14:44) dan weer met 32-9-3 als gains, en dat is vergelijkbaar met Take #4. Zeer bruikbaar, compressie werkt fantastisch! Misschien dit keer iets enthousiast, maar in de mix werkt het geweldig. Take #7 (15:24) nog ingeprikt op de laatste regel van de middelste acht, omdat ik daar het “reply…” iets te kort aanhield waardoor de overspraak er lullig doorheen klonk. Toch nog iets van streven naar perfectie, hoewel ik in het kader van authenticiteit en spontaniteit het Autotunen maar achterwege laat.
Mixing, balancing. Het foutje van Ruud herstelt door een comp naar take #1; gelukkig is het tempo van beide takes vrijwel gelijk, ik denk omdat ze direct na elkaar zijn opgenomen. Dus de takes nauwkeurig gesynchroniseerd en vervolgens die twee maten compen (van take #2 naar take #1 en terug), klaar! Jammer dat het op de overspraak, met name de overhead mics van Thomas, nog wel hoorbaar blijft, zelfs met een dip van -10 dB op die mics in die maat!
Wat knip/schuiven aan de bas, dat helpt ook enorm om het geheel compacter te maken. In de partij van Ruud alleen de eindafslag verschoven, verder alles zo gelaten, het blijft gewoon Ruud, die slaggitaar! Verder niks geen EQ of compressie op de gitaren.

Š      24 juli 2013 (16:45 – 18:15). Balancing. Veel compressie op de gitaren, de vocalen, en vooral de bas, dat zat heel weinig sustain in, en dat komt er nu aardig uit, zodat het echt gaat ‘dronen’. Lang schuiven tot de masterbus onder de 0 dB bleef, tot ik erachter kwam dat de bas ook nog een send naar de gitaarbus had die ik had gemaakt voor beide gitaren, ja dat wil niet lukken natuurlijk. Daarna toch min of meer opnieuw beginnen, omdat je met die ruimte de vocals ook weer beter in beeld kunt krijgen. Daarna hield ik toch nog twee clippers in het coda, en dat dan maar opgelost met volume automatisering op de bas. De verbs nog niet helemaal naar m’n zin, maar nu maar weer even laten rusten en morgen luisteren hoe de monomix klinkt.
(21:15 – 22:30). Check reverb, nu in mono over de Avantone. Vocals komen wel erg hard door, en de 12-snarige ook. Bijgesteld. Toch wat EQ op de vocals, zeker laag-af, en wat presence, en volume bijstellen. De snare ook weer bijgeregeld, met een duidelijke size reverb, die nu de knal in het laatste refrein mooi laat doorkomen. Toch weer een clip in het coda, dit keer Ruud’s gitaar die dan denk ik z’n pedaal indrukt en er keihard doorheen komt. Dit bijgeregeld met automatisering volume. Morgen masteren.

 

Jumpin’ Jack Flash

Š      Maandag 22 juli 2013 (16:00 – 17:15). Vakantie! Dus ik dacht: lekker met de mixen aan de gang, maar het is (helaas) we ]l een hittegolf, dus 31 °C op mijn zolderstudiootje.  Met de fan aan een hele snelle balans gedaan van deze tracks. Ga hier niet teveel tijd in stoppen, want hier moet gewoon beter geoefend worden! Toch klinkt het al gauw swingend. Op een bepaald moment in het tweede refrein lijkt het lekker samen te gellen en klopt alles, gitaren, bas en drums. De zang blijft een zorgenkindje, maar goed. Nog een beetje reverb erop en masteren maar!

Š      23 juli 2013 (11:00 – 11:30). Mastering volgens inmiddels beproefd recept. Wel klein beetje schuiven aan de multipressor.

 

Something

Š      Zondag 28 juli 2013 (11:30-12:30). Tracks geēmporteerd om de beste take te selecteren. Heel vreemd: bas op de DI’ed track kwam alleen hoorbaar door als ik de vocal tracks uitzet! Ongelofelijk! Ik kan niet anders concluderen dat we hier te maken hebben met een extreem geval van phase cancelling. Zo sterk heb ik het nog niet meegemaakt. En inderdaad: een “phase invert” op beide kanalen repareert dat probleem. Nou heb ik slechts 1 kanaal nodig voor de zang omdat de beide zang-mics centraal gepanned waren op 3-4, en Thomas hier toch geen harmony zang doet. Mogelijk kan ik de track opnieuw inzingen. Leermomentje! Daarom had Jos dus effe moeten melden als hij weer zat te schuiven met die mixer-faders om z’n bas er beter in te krijgen. Of is het misschien de phase-invert knop op de J48 geweest? Dit effect heb ik immers niet gehoord op de andere tracks met bas-bleed.
Als trio-performance klinkt het best fraai, hoewel er duidelijk nog wel wat geoefend moet worden. Jammer genoeg heb ik niet de tegenwoordigheid van geest gehad om de vrijgevallen mic van Ruud’s bakkie te gebruiken om de hihat goed op te nemen, en die speelt nogal een belangrijke rol in deze track. Beide takes bevatten foutjes of imperfecties, maar door de bas-bleed is het denk ik lastig om die foutjes te corrigeren via comping met de andere take. Take #2 lijkt iets relaxter, de gitaarsolo is sowieso beter. Maar er zit een gitaarfout in tweede refrein en coda, en de opmaat naar de middelste acht is veel aarzelender dan in take #1. De baspartij zit ook niet helemaal lekker in het deel na de middelste acht. De bas lijkt beter in take #1. Maar de track heeft veel ‘ruimte’, en de drums vullen dat mooi in.
De beste manier om dit op te lossen is via ‘multing’. Beide takes op aparte tracks binnen halen, voor elk kanaal met identieke settings. Dan voor elk instrument de beste stukken selecteren en knip/schuiven om beide takes te matchen. Dat laatste kan namelijk niet binnen een comp-folder, maar is wel noodzakelijk omdat beide takes niet hetzelfde tempo hebben. Ik ga dit eerst voor de gitaar en de bas proberen, met take #1 als basis, daarna zien of de drums dat ook nodig hebben. Liever niet, want dat zijn dan, per ingreep, wel direct 7 kanalen waar ik dat voor zou moeten doen. Maar goed, wellicht alleen voor de echt duidelijk hoorbare fouten.

Š      Maandag 29 juli 2013 (22:30-23:30). Multing guitar. In Le Verger (Elzas, Fr). Handig, ook als je op reis bent kun je hier verder mee. Geprobeerd van beide takes het beste aan elkaar te lassen. Is aardig gelukt denk ik, hoewel het tempo hier en daar wel wat schuurt, wat eventueel met flexing moet worden opgelost?

Š      Woensdag 7 augustus 2013 (17:00 – 19:00). Multing bas; balancing. De bas van Jos onder handen genomen met knip/schuiven. Gaat beter passen allemaal, hoewel Thomas ook niet helemaal loepzuiver zit; op sommige momenten zouden de drums eigenlijk een beetje schuiven nodig hebben. Misschien ga ik dat nog doen. Verder met pitch shift twee foute nootjes van de bas verbeterd, door ze een semitone op te schuiven.
Ook geprobeerd wat eerste balans aan te brengen op de Beyer hoofdtelefoon, het gaat maar om vier ‘instrumenten’, inclusief vocal, dus dat zou mee moeten vallen. De tomtom en floortom weer het mooist naar voren met wat compressie. Bas ook compressie, helpt enorm om daar het volume glad te trekken. Beide gitaar tracks naar 1 bus gestuurd en hier een chorus op gezet om het stereobeeld wat meer te benutten, verder gaat alles in principe door het midden (bas, vocal). De drums hebben natuurlijk al wat stereo door de hard links/rechts gepande overhead tracks maar er blijft veel ruimte over. De chorus gemixt met het droge signaal (45/55).

Š      Donderdag 8 augustus 2013 (11:30 – 17:15). Balancing. Nu via de KRK-monitors. Valt meteen op hoe hard de snare drum doorkomt. Kan ik lastig in balans krijgen, ze komen vooral via de overheads en die terugschroeven gaat ten koste van de bekkens en hihat. Beide snare tracks er helemaal uitgelaten en met EQ een cut gegeven rond de 4 kHz, en een shelving boost boven de 11 kHz voor de bekkens. Doet het aardig, maar ben niet tevreden. De top-mic blijkt niet helemaal lekker in fase te zitten met de overheads, terwijl de phase-invert op de bottom-mic zat, die eigenlijk wel goed in fase zit. Dit omgedraaid, en nu kan ik wel snare bijmengen zonder dat het scherp gaat klinken! Ook gates geplaatst op kick, tom, en floor om overspraak van snare terug te brengen.
Recording lead vocal. Channel One presteert weer prima, ook op het luide middendeel, hoewel ik dat later toch apart opgenomen heb met iets lagere mic- en output gain. Compressor als vorige keer, en nu ook een beetje EQ (cut op 300 Hz, -2 dB, boost op 1.5 kHz, +3 dB). Blijkt nu toch dat de de-esser het soms wel heel bont maakt, wat nu goed hoorbaar is. Stond op -5 maar dan wordt ‘something’ toch gauw ‘thomething’! Dus die stukjes weer overgedaan met de-esser op -2. Takes #1-22 (12:40-14:34), inclusief lunchpauze, enkele valse starts en de live take #18. Hiervan direct een comp gemaakt, een bip, en de aparte takes weer weggegooid.

Š      Vrijdag 9 augustus 2013 (17:00 – 18:15). Ik had nog twee clipping problemen in de tweede helft van de middelste acht. Dacht eerst dat het de vocal was, daarna de basskick en de floortom, lang zitten dippen met automatisch volume op die posities in alle drie de tracks. Totdat ik de bas er gewoon es uitklikte. Weg probleem! Lag dus aan de compressor van de bas. Heel veel problemen lijken toch te worden veroorzaakt door ondeskundig gebruik van de compressor. De output gain stond nu iets te hoog en de threshold iets te laag, klein beetje bijregelen is feitelijk niet eens hoorbaar, maar het probleem was opgelost.

Š      zaterdag 10 augustus 2013 (16:00 – 18:00). Mastering. Maar ook: low-end damage control. Zo viel me op dat de channel EQs op de kick, floortom en racktom vóór de compressor stonden. Snap ik niet; omgedraaid en weer zitten maximeren aan de low cuts. Ook de compressie op kick, floor en tom beetje bijgesteld. Voordeel is ook dat het clippen op de mix-bus nu geen enkel probleem meer vormt, vaak zijn die rare clips toch gewoon teveel low-end, onhoorbaar, onzichtbaar in je track wav patronen. Weer de Final Rock Master gebruikt, met bijregelen van de de AdLimiter, EQ (beetje hoog-af), en een stereo-spreader ipv een dirmix.